Onderzoek Landsbanki
Sinds oktober vorig jaar is bekend dat Noord-Holland 78 miljoen euro had staan bij de IJslandse Landsbanki die failliet is gegaan. Een bizar hoog bedrag dat deel uitmaakt van in totaal 225 miljoen euro gemeenschapsgeld die Nederlandse overheden daar verloren hebben. In Noord-Holland heeft de PvdA ervoor gezorgd dat er een grondig onderzoek naar de affaire gekomen is.
Gister is er in de Provinciale Staten gedebatteerd over de uitkomsten van dit onderzoek. Bijzonder gegeven is dat ons college vorige week haar politieke verantwoordelijkheid genomen had en dus –met uitzondering van de Commissaris van de Koningin- als demissionaire college aanwezig was.
Enkele opmerkelijkheden in het debat gister:
- De VVD vond de lening van € 50 mln terecht en kan zich vinden in de aanbevelingen, maar onderschrijft de bevindingen (waarop deze gebaseerd zijn) niet.
- De SP is van mening dat “Baggerman, Mooij en Bond mogen terug keren” en dat het toezicht niet goed was. Saillant detail is dat de fractievoorzitter de broer is van de voorzitter van een van de belangrijkste toezichthouders De Nederlandse Bank.
- De Commissaris van de Koningin duidt het onderzoek aan als “een bloemlezing” en meldt “geen fout te hebben gemaakt, maar niet slim genoeg geweest te zijn”.
- De Partij voor de Dieren zegt in haar bijdrage blij te zijn met de ‘bijvangst’ van het onderzoek. Wanneer Peter Visser meldt dat hij verrast is te horen dat ze blij zijn met bijvangst, werd hun fractievoorzitter witheet en dreigde de zaal te verlaten. Wie de bal kaatst…
Kortom het was een roerige dag, maar verbazingwekkend niet zo zeer door de scherpe inbreng van de oppositie. Uiteindelijk gaf Ton Hooijmaijers aan niet meer in het college terug te keren en heeft de Commissaris van de Koningin na een motie van de PvdA toegezegd zijn politieke portefeuilles neer te leggen even als zijn nevenfuncties die niet met de provincie te maken hebben.
Het gebeurt niet vaak dat ik (los van het lezen van teletekstpagina’s) RTV-NH bekijk. Zeker niet via een internetverbinding en live. Maar afgelopen maandag heb ik dat wel gedaan. Ieder vrij moment zat ik met oortjes in achter mijn laptop en volgde het debat in PS.
Groot was mijn verbzaing over de uitkomst en de diverse zienswijzen van de verschillende partijen. Er was toch maar één rapport? Het lijkt of er meerdere versies circuleren, afhankelijk van de politieke stroming.
Laat ik niet inhoudelijk heel diep gaan. Maar laat ik wel één ding aangeven: Wanneer neemt een fractie haar achterban serieus? Er was zaterdag toch echt een meerderheid voor een motie. Ter discussie aldaar stond niet de eerste oproep in de motie, slechts de tweede. Maar zelfs die is door de fractie volledig naast zich neergelegd.
De VVD gaat politiek gewin halen uit deze kwestie. “Als enige hebben wij onze gedeputeerden niet laten terugkeren en wij doen alles aan geloofwaardigheid”.
Weet je, geloofwaardigheid zit niet in poppetjes. Dat onderken ik. Maar geloofwaardigheid zit wel in breken met een partij die alles afdoet als een bedrijfsongevalletje. Kortom, formeer een nieuw college. Maar wel zonder de VVD.