Liesje Klomp

Inmiddels zit ik al weer meerdere dagen in Mizoram. Een staat in het Noord-Oosten van India (tussen Birma en Bangladesh), waar je enkel met vergunning binnenkomt en voor die vergunning heb je een uitnodiging van een lokale organisatie nodig.

Het duurde daarom ook enige tijd voor we zeker wisten of we hier wel naar toe zouden kunnen gaan. Dinsdagochtend vroeg was het zover om half 6 ‘s morgens vlogen we met Indigo van Delhi naar Guwathi (in Assam) en daarna met een propellorvliegtuig door naar Aizawl, de hoofdstad van Mizoram. Vanuit het vliegtuig kreeg ik een Flying docters gevoel. Het landschap was prachtig en glooiend. Vanuit de taxi op weg naar het hotel, de enige in de Lonely Planet voor de hele staat, deed de bergomgeving, de gevlochten huisjes en de bevolking me denken aan Vietnam tv-beelden.

We bevinden ons nu dus in een gebied waar slechts 100 toeristen per jaar komen, de lokale bevolking super vriendelijk is en de stank en drukte van Delhi ver weg. Genieten!

De Burmese bevolking wordt hier, net als in Delhi, met minachting aangekeken. Frappant is dat de Chin, de Burmesen uit de buurstaat, dezelfde culturele traditie hebben als de Mizo, maar toch worden ze als minder gezien. Bij misdrijven krijgen Chin direct de schuld en gister lazen we zelfs in The Mizoram Post dat uit een dorp alle Chin moeten vertrekken na een moordzaak.

Kortom Mizoram is ook een staat vol tegenstellingen. Super mooi, door de onbevangen cultuur ten opzichte van toeristen, maar voor de Chin dus overleven. De natuur gaan we zo dadelijk in, naar een bergtop waar het vriespunt bereikt wordt. Ik ben benieuwd, want in de stad is het warm, we ontbijten in T-shirt op balkon.