Liesje Klomp

Na een kleine week in Delhi door te hebben gebracht heb ik veel gezien en veel mensen gesproken. De heenreis verliep voorspoedig en op het vliegveld werd ik met mijn andere reisgenoten opgehaald door de twee coördinatoren van onze xpeditie.

Bij het verlaten van het vliegveld werden we meteen geconfronteerd met een grote groep mensen, die met name riksja-bestuurders bleken te zijn. Op het vliegveld hadden we al tickets gekocht voor 3 auto rikja’s, maar toch ging het verdelen van ons en het aanwijzen van de reeds betaalde riksja’s moeizaam.

Op weg naar het hotel reden we over een grote snelweg, waar ik vrij snel werd verrast door fietsers die langs de rand van de weg reden. In de berm was droog gras, zaten daklozen en zag ik ook aapjes. De riksja was deels open en hierdoor kwam er veel stof naar binnen. Bij het binnenrijden van New Delhi, de wijk van het hotel, vielen de kleuren en geuren op.

Na de eerste besprekingen met mensen uit Burma is ons duidelijk geworden hoe moeilijk zij het hebben in Delhi. De vluchtelingen krijgen ontzettend weinig bijstand en kunnen vaak met moeite hun gezin eten voorzien, laat staan dat ze kunnen zorgen voor onderdak. Ook worden ze in het dagelijks leven gediscrimineerd, bijvoorbeeld bij iets banaals als het onderhandelen over de prijs van een riksja –wat in de Indiase cultuur standaard is- zullen ze altijd een hogere prijs betalen dan Indiërs.

De bijeenkomsten waar ik met onze groep heen ben geweest zijn allemaal erg interessant en succesvol geweest. Onze kennis is toegenomen en er staan meerdere activiteiten op het programma. Wij zullen hier op universiteiten een presentatie ondersteund door een documentaire geven over de situatie in Burma. Doel van deze bijeenkomsten zal zijn het vergroten van de kennis over Burma onder de Indiërs. Daarnaast zullen wij een seminar gaan organiseren met als titel “International Perspectives on Democracy in Burma”. Beide activiteiten zetten wij op in samenwerking met Burmese organisaties.

Verder zijn er in Delhi veel zwervers, mensen uit de laagste kasten leven op straat. Officieel is het kasten systeem in India, de grootste (qua inwonersaantal) democratie ter wereld, afgeschaft, maar op straat merk je dat dit niet het geval is. Veel mensen leven letterlijk tussen het afval. Naast de mooie kleuren en geuren, zie je veel afval en koeienvlaaien. Duidelijk is dat India in twee delen is op te delen, de moderne Indiër die behoort tot de elite, ambtenaren en ICT-ers en de Indiërs die een leven leiden onder de armoedegrens. In de moderne en toeristische wijken zijn de verschillen nog harder, daar zie je bedelaars die ledenmate missen, hinkelen voor westerse winkels.

Ik ben eigenlijk nog maar zo kort in Delhi, maar heb al zoveel indrukken opgedaan dat deze reis nu al onvergetelijk is. Door de interessante projecten, weet ik ook zeker dat wij iets kunnen betekenen en dat geeft een goed gevoel. Gelukkig is nog niemand ziek geworden en kunnen wij ons voor de volle 100% blijven inzetten.